نگران منی

میشینم رو لبه پشت بوم پشت بوم خونه ی پدر بزرگم همیشه دوسش داشتم :) همه چیز زیر پاهاته کل روستا رو به روت کوه بزرگ هوای ابری صبح کله سحر هر گوشش یه خاطرست اون خونه مخروبه و بازی های بچگونه ما حیاط خونش خروس وحشی که پرید روم_ از اون موقع تابحال یه ترس کوچیکی تو دلمه... :( کوه بالای سرم اتش زدن خارها :) رو همینجایی که نشستم شبا خوابیدنا و ستاره شمردنا خونه خاله و مراسم عروسی پسرخاله... فش فشه هایی که قایم کردیم و بعدش دیگه پیداش نشد :) و... با فوت پدر بزرگم... این دفتر خاطره ها بسته شد ...

ادامه مطلب