پیر پسر

اکثر وبلاگ ها واسه چند سال پیشه

دلتنگ شدم

وقتایی کافی نت پاتوقم بود

تا وبلاگم به روز کنم

چرا هرچی جلوتر میریم عاشقانه ها کمرنگ میشه

من ذیگه از اون روزا عبور کردم

بیشتر به فکر اینم چجوری یک قرون و دوتا کنم

اونقدر ذهنم مشغوله که دیگه بخوام هم نمیتونم...

اون موقع ها هم وقتی عاشقانه هایی میدیدم لبخند میزدم

دنیا همون بود...

چیزی که میدونم اینکه میخندم

ولی با هیچ اهنگ شادی حالم خوب نمیشه...

حوصله کسی و ندارم

اگ جایی دعوت بشم دائم قفلم رو ساعت

بگذریم...

نشد که نشد...