خب برو
این همه اصرار به چی؟
ادم ها وقتی میخوان برن چقدر تلخ میشن
چیو میخوای توجیح کنی
اره من نشستم روی این صندلی
تا تو بلند شی و بری
بدون تو
بدون نگرانی
فردا هیچی قرار نیست رخ بده
فقط زودتر برو و ارامش رو به من هدیه بده
امروز دلم بیشتر از همیشه تنگ شده
واسه خودمی که بعد این سالها تازه پیداش کردم
میخوای بری پس برو

بدون مخاطب*
برچسب: صدام,
نویسنده: باران کاظمیان